Szantaż emocjonalny

Nie mam na myśli wyżej wymienionego samego w sobie, ale o tym, jak ludzie próbują na nas wpłynąć przez jego użycie.

Przykład?

Reklamy w TV

Zwłaszcza te z Fundacji TVN lub Polsat. Spoty z niepełnosprawnymi dziećmi, które recytują wierszyki, mówią jak kochają życie i swoje mamusie po prostu mnie drażnią, a wręcz wkurwiają.

Dobra, tragedią jest to, że pięcioletnia dziewczynka ma raka, a chłopiec będący jej rówieśnikiem ma porażenie mózgowe, ale te spoty są tak wyreżyserowane, że aż sztuczne. Bardziej przemawia do mnie chłopak z mukowiscydozą, który mimo choroby uprawia judo. Też widzieliście ten spot? Przez to mam poczucie, że życie tego chłopaka na rehabilitacji i leczeniu się nie kończy. Wtedy wysłałabym środki na daną fundację lub nawet prywatne konto rodziny tego chłopaka z przyjemnością!

Dlaczego?

Ponieważ, gdy widzę ciężko chore małe osóbki, które mogą poruszać jedynie palcem albo mimo intensywnej stymulacji umysłu dalej nie są świadome tego, co się wokół nich dzieje, mam poczucie, że lepiej by było dla nich i ich rodzin, gdyby po prostu nie żyły. Bym nie wyszła na bezduszną Królową Lodu, po raz kolejny, sama znam kobietę z zespołem Aspergera, z którą trenowałam kickboxing. Jest trzykrotną Mistrzynią Świata w tym sporcie i osobiście chylę przed nią czoła w związku z tym. Pracuje też jako masażystka sportowa i jest naprawdę w tym dobra. W końcu sama się kładłam na jej stole do masażu z obolałymi plecami, więc wiadomość z pierwszej ręki. Nazywa się Jo Redman i oprócz wielu nagród związanych z kickboxingiem, jest też ambasadorką fundacji Anna Kennedy uświadamiającej społeczeństwo w Wielkiej Brytanii o autyźmie. Niestety, teksty o niej są głównie po angielsku, ale ogarniających ten język zapraszam do zapoznania się z tematem.

Kiedy byłam w ósmej klasie, równierz była u mnie w szkole pewna dziewczyna. Chyba dwie klasy wyżej. Karlica, na wózku, sparaliżowana, nie mogła nawet mówić, a na przerwie zamiast plotkować z koleżankami, siedziała w gabinecie pielęgniarki razem ze specjalnie wynajętym fizjoterapeutą, który ją rehabilitował. Z jednej strony było mi jej szkoda, ale z drugiej na jej miejscu wolałabym jechać do Szwajcarii zrobić eutanazję, by po prostu ukrócić swoje cierpienie.

W tym momencie obrońcy życia znienawidzili mnie jeszcze bardziej…

Niestety, a może i stety, jestem typem hedonistki. Często patrzę wyłącznie na swój interes i żeby mnie było dobrze, a cierpienie w związku z chorobą mi dobrze nie robiłoby. Wystarczy, że nie noszę okularów, chociaż powinnam, bo raz, że są niewygodne i mało praktyczne, a dwa, że kręci mi się od nich w głowie.

Drodzy panowie i panie od marketingu czy czegokolwiek, od czego zależy dany spot. Może by tak spróbować innej strategii? Zamiast szantażu emocjonalnego, który ludziom się już przejadł, pokazać “te biedne dzieci” od strony chociażby ich hobby, nie tylko rehabilitacji, wózka, czy tego, ile zostało im czasu do końca życia? Może więcej takich spotów, jak z chłopakiem z mukowiscydozą, który uprawia judo, czy dziewczynką na wózku, która rysuje tak, że nie powstydziłby się tego niejeden student trzeciego roku ASP? Wierszyk każdy może wykuć na blachę, a do pewnych rzeczy trzeba mieć zaparcie, by być w nich dobrym.

Advertisements

2 thoughts on “Szantaż emocjonalny

  1. Też mam dość skrajny pogląd na temat, o którym napisałaś. I zgadzam się zupełnie. Gdybym wiedziała będąc w ciąży, że moje dziecko urodzi się z jakąś poważną dysfunkcją i jego życie będzie ograniczone, wypełnione nieustannym bólem albo kompletnie zależne od innych ludzi, to naprawdę nie chciałabym takiego życia dla niego.

    Liked by 1 person

  2. Ciężki temat, ale z chęcią dołączę się do dyskusji. Czasami widzę takie spoty w, których chorzy pokazują swoje hobby itd. jednak myślę, że te wszystkie fundacje mają ścisły związek ze stacjami, które je pokazują, a więc chodzi tu także o kasę dla nich. Szkoda, że takie małe dzieci, które jak napisałaś, nie wiedzą, co się z nimi dzieje, są wykorzystywne do takich reklam. Również nie chciałabym, aby moje dziecko było całe życie przykute do wózka. Takie życie byłoby zwyczajnie dla niego i dla mnie męczące.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s